அர்ச். மார்ட்டின் பாப்பரசர், வேதசாட்சி (கி.பி. 655)
முழுப் பெயர்: அர்ச். முதலாம் மார்ட்டின் (புனித முதலாம் மார்ட்டின் / Pope St. Martin I)
காலம்: கி.பி. 598 - 655 (மறைவு: செப்டம்பர் 16, 655)
திருவிழா நாள்: நவம்பர் 12 (பாரம்பரிய நாள்காட்டியில்) / ஏப்ரல் 13
பிறப்பிடம்: தோதி (Todi), இத்தாலி
சிறப்பு: கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் 74-வது பாப்பரசர், விசுவாசத்திற்காக வேதசாட்சியாக (மறைசாட்சியாக) உயிர்நீத்த கடைசிப் பாப்பரசர்
பாப்பரசர் பணியும் கள்ளப்போதனை எதிர்ப்பும்
கி.பி. 649-இல் கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் தலைமை ஆயராகத் (பாப்பரசராக) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
அக்காலத்தில் கிறிஸ்துவில் தெய்வீகச் சித்தம் மட்டுமே இருந்தது, மனிதச் சித்தம் இல்லை என்று போதித்த 'மோனோதெலிடிசம்' (Monothelitism) என்னும் தவறானக் கொள்கை தீவிரமாகப் பரவியது.
ரோமைப் பேரரசன் இரண்டாம் கான்ஸ்டான்ஸ் (Constans II) இக்கள்ளப்போதனையை ஆதரித்து அமைதி காக்க உத்தரவிட்டபோதிலும், அஞ்சாத பாப்பரசர் மார்ட்டின் கி.பி. 649-இல் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க 'லாத்தரன் திருச்சங்கத்தைக்' கூட்டி, உண்மைக் கத்தோலிக்கக் கோட்பாட்டை நிலைநாட்டி கள்ளப்போதனைகளைக் கண்டித்தார்.
கைதும் சித்திரவதையும்
பேரரசனின் உத்தரவுக்குக் கீழ்ப்படிய மறுத்ததால், கோபமடைந்த பேரரசன் தனது படைகளை அனுப்பி ரோமையில் உள்ள லாத்தரன் பேராலயத்தில் வைத்து பாப்பரசர் மார்ட்டினைக் கைது செய்தான்.
கடும் காய்ச்சலால் நோயுற்றிருந்த நிலையிலும் சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டு, நீண்ட கப்பல் பயணத்திற்குப் பின் கான்ஸ்டான்டிநோபிள் நகருக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டார்.
அங்குப் பல மாதங்கள் இருண்ட சிறையில் அடைக்கப்பட்டு, கடுமையான பசி, பட்டினி, உடற்காயங்கள் மற்றும் பொதுமக்களின் அவமதிப்புகளுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டார்.
நாடுகடத்தலும் வேதசாட்சிய மரணமும்
பேரரசன் இவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்க முயன்றபோதிலும், பின்னர் அதை மாற்றி 'செர்சன்' (Cherson - தற்போதைய கிரிமியா) என்ற தீவுக்கு நாடுகடத்தினான்.
அங்கு கடுமையானப் பஞ்சத்தினாலும், போதிய உணவின்றியும், அடைந்த கொடுமைகளினாலும் கி.பி. 655 செப்டம்பர் 16-இல் தியாகச் சாவு எய்தினார்.
திருச்சபையின் வரலாற்றில் விசுவாசத்தைப் பாதுகாப்பதற்காகப் போராடி வேதசாட்சியாக உயிர்நீத்த கடைசிப் பாப்பரசர் என்ற பெருமை இவருக்கு உண்டு.
ஆன்மீகப் பாடம்
அரசியல் அதிகாரங்களுக்கும் அரசர்களின் அச்சுறுத்தல்களுக்கும் அஞ்சிச் சத்தியத்தை விட்டுக் கொடுக்காமல், எத்தகைய துன்பங்கள், சித்திரவதைகள் மற்றும் தனிமை சூழலிலும் திருச்சபையின் உண்மைக் கோட்பாடுகளை உயிரைக் கொடுத்தாவது காக்க வேண்டும் என்பதை புனித மார்ட்டின் பாப்பரசரின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிக்கிறது.