Fr. Arockia Ramesh
EN|தமிழ்Let's Connect ↗

SAINTS

Saint of
the Day

சனி, 17 நவம்பர், 2029

← Previous day
Next day →

அர்ச். எலிசபெத்தம்மாள் விதவை (கி.பி. 1231)

முழுப் பெயர்: அர்ச். அங்கேரி நகர் எலிசபெத் (புனித எலிசபெத் / St. Elizabeth of Hungary)

காலம்: கி.பி. 1207 - 1231 (மறைவு: நவம்பர் 17, 1231)

திருவிழா நாள்: நவம்பர் 17 (பாரம்பரிய நாள்காட்டியில் நவம்பர் 19)

பிறப்பிடம்: பிராட்டிஸ்லாவா / அங்கேரி (Hungary)

சிறப்பு: அங்கேரி நாட்டின் இளவரசி, துரிஞ்சியா நாட்டின் அரசி, பிரான்சிஸ்கன் மூன்றாம் சபையின் பாதுகாவலி, விதவைகள், தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் மருத்துவமனைகளின் பாதுகாவலி

அரச குடும்பமும் திருமண வாழ்வும்

அங்கேரி நாட்டின் அரசரான இரண்டாம் ஆண்ட்ரூவின் மகளாகப் பிறந்த இவர், இளம் வயதிலேயே ஜெர்மனியில் உள்ள துரிஞ்சியா (Thuringia) நாட்டின் இளவரசர் லூயிஸ் (Louis IV) என்பவருக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டார்.

அரச குடும்பத்தின் ஆடம்பரமும் அதிகாரமும் இருந்தபோதிலும், இவர் தீவிர எளிமையையும், ஒறுத்தல் முயற்சிகளையும், ஏழை எளியோர் மீது அளப்பரிய அன்பையும் கொண்டிருந்தார்.

இவருடைய கணவர் லூயிஸ் இவருடைய ஆன்மீகப் பணிகளுக்கும் தான தர்மங்களுக்கும் முழு ஆதரவு அளித்து அன்புடன் வழிநடத்தினார்.

ரோஜா மலர்கள் அற்புதமும் ஏழைத் தொண்டும்

ஒருமுறை, அரச மாளிகையிலிருந்து ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பதற்காகத் தனது ஆடையில் ரொட்டிகளை மறைத்து எடுத்துச் சென்றபோது, அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் இவரைத் தடுத்து நிறுத்திச் சோதனையிட்டனர்.

எலிசபெத்தம்மாள் தனது ஆடையைத் திறந்தபோது, இறைவனின் அற்புதத்தால் அந்த ரொட்டிகள் அனைத்தும் நறுமணம் வீசும் 'ரோஜா மலர்களாக' மாறியிருந்தன.

நாட்டில் பஞ்சம் ஏற்பட்ட காலத்தில் அரச களஞ்சியங்களைத் திறந்து பசியால் வாடிய ஆயிரக்கணக்கான ஏழைகளுக்கும் நோயாளிகளுக்கும் தினமும் உணவளித்தார்.

கணவரின் மறைவும் விதவை வாழ்வும்

கி.பி. 1227-இல் சிலுவைப் போருக்குச் சென்ற இவருடைய கணவர் வழியிலேயே நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தார். இதனால் தனது 20-ஆம் வயதிலேயே எலிசபெத்தம்மாள் விதவையானார்.

கணவரின் மறைவுக்குப் பின், கணவரின் சகோதரர்களால் அரச மாளிகையை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டுப் பல துன்பங்களுக்கு உள்ளானார். எனினும், சோர்ந்துபோகாமல் அர்ச். பிரான்சிஸ் அசிசியாரின் மூன்றாம் சபையில் (Third Order of St. Francis) சேர்ந்து எளிய துறவற ஆடை அணிந்தார்.

மார்பர்க் (Marburg) நகரில் சொந்தமாக மருத்துவமனை ஒன்றைக் கட்டி, தொழுநோயாளிகள், ஆதரவற்றோர் மற்றும் காயமடைந்தவர்களைத் தாமே கைகளால் கழுவிப் பணிவிடை செய்து தியாக வாழ்வு வாழ்ந்தார்.

கி.பி. 1231 நவம்பர் 17 அன்று, தமது 24-ஆம் வயதிலேயே கடுமையான உழைப்பாலும் தவத்தாலும் அமைதியாக இறையடி சேர்ந்தார்.

ஆன்மீகப் பாடம்

செல்வம், உயர் அந்தஸ்து மற்றும் அதிகாரங்கள் இருந்தபோதிலும் தாழ்ச்சியோடு ஏழைகளுக்குத் தொண்டு செய்வதும், வாழ்வில் இழப்புகளும் சோதனைகளும் வரும்போது இறைவனை முற்றிலும் நம்பிப் பிறர் அன்பில் நிலைத்து வாழ்வதும் அவசியம் என்பதை புனித எலிசபெத்தம்மாளின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

அர்ச். கிரகோரி ஆயர் (கி.பி. 270)

முழுப் பெயர்: அர்ச். புதுமை செய்பவரான கிரகோரி (நியோகேசரியா நகரின் புனித கிரகோரியார் / St. Gregory Thaumaturgus / St. Gregory of Neocaesarea)

காலம்: கி.பி. 213 - 270 (மறைவு: சுமார் கி.பி. 270)

திருவிழா நாள்: நவம்பர் 17

பிறப்பிடம்: நியோகேசரியா (Neocaesarea - தற்போதைய துருக்கி)

சிறப்பு: நியோகேசரியா நகரின் மேற்றிராணியார் (ஆயர்), "அற்புதங்கள்/புதுமைகள் செய்பவர்" (Thaumaturgus / Wonderworker) என அழைக்கப்படுபவர்

இளமைப் பருவமும் மனமாற்றமும்

செல்வாக்குமிக்க புறவினக் (பாகன்) குடும்பத்தில் பிறந்த இவர், இளமையில் சட்டம் மற்றும் சொல்லாட்சித் துறையைக் கற்க விரும்பிப் பயின்றார்.

சீசரியா நகருக்குச் சென்றபோது, புகழ்பெற்ற மறைநூல் அறிஞரான ஓரிஜன் (Origen) என்பவரைச் சந்தித்தார். அவரிடம் விவிலிய அறிவையும் கத்தோலிக்க விசுவாசத்தையும் கற்றுக் கொண்டு திருமுழுக்கு பெற்றார்.

பின்னர் தமது சொந்த ஊரான நியோகேசரியாவுக்குத் திரும்பி, உலகியல் புகழைத் துறந்து இறைவனைத் தீவிரமாகத் தியானிக்கும் ஜெப வாழ்வை மேற்கொண்டார்.

ஆயர் நிலையும் அற்புதங்களும்

இவரது ஆன்மீகப் பரிசுத்தத்தைக் கண்ட பாப்ளகோனியா பகுதியின் ஆயர், இவரை நியோகேசரியா நகரின் ஆயராகத் திருநிலைப்படுத்தினார்.

இவர் ஆயராகப் பொறுப்பேற்றபோது, அந்த முழு நகரத்திலும் வெறும் 17 கிறிஸ்தவர்கள் மட்டுமே இருந்தனர்.

இறைவன் இவருக்கு அளித்த வல்லமையால் இவர் எண்ணற்ற அற்புதங்களைச் செய்தார்; சீறிப்பாய்ந்த நதியைத் தடுத்து நிறுத்தியது, இரு சகோதரர்களின் மோதலைத் தீர்க்க ஏரியை வற்றச் செய்தது, பாறைகளை நகர்த்தியது போன்றவை இதில் அடங்கும். இதனால் இவர் "புதுமை செய்பவர்" (Wonderworker) என்று அழைக்கப்பட்டார்.

துன்புறுத்தலும் நிறைவு வாழ்வும்

டெசியஸ் (Decius) பேரரசனின் கொடூரமானக் கிறிஸ்தவத் துன்புறுத்தலின் போது, தமது மக்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக அவர்களைக் கூட்டிச் சென்று மலையிடுக்கில் தலைமறைவானார்.

துன்புறுத்தல்கள் முடிந்தபின் மீண்டும் நகருக்குத் திரும்பித் தீவிரமாக நற்செய்திப் பணியாற்றினார்.

கி.பி. 270-இல் தாம் இறக்கும் தருவாயில், "நகரத்தில் எத்தனை புறவினத்தார்கள் (Pagan) மீதி இருக்கிறார்கள்?" என்று கேட்டார். அங்கிருந்தவர்கள் "17 பேர் மட்டுமே" என்றனர். அதைக் கேட்ட கிரகோரியார், "நான் ஆயராக வந்தபோது 17 கிறிஸ்தவர்கள் மட்டுமே இருந்தனர்; இப்போது 17 புறவினத்தார்கள் மட்டுமே மீதம் உள்ளனர்" என்று இறைவனுக்கு நன்றி கூறி அமைதியாக இறையடி சேர்ந்தார்.

ஆன்மீகப் பாடம்

இறைவன் மீது ஆழமான விசுவாசமும் ஜெப மனப்பான்மையும் இருந்தால், எத்தகைய கடினமானச் சூழலிலும், தடைகளையும் மலைகளையும் கடந்து விசுவாசத்தில் வெற்றி பெற முடியும் என்பதை புனித கிரகோரியாரின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

Today’s readings →